ร้อยเรื่องราว ของพัน ภูพ่าย

 ในระหว่าที่คุยกันนั้น..ข้าวสุกพอดี..เนื้อเค็มก็ถูกนำออกมาใส่ไม้ไผ่ที่ฝ่าซีกทำไม้หีบหนีบเนื้อเค็มตากแห้ง..มันเริ่มส่งกลิ่นหอมอบอวล..กระเทียมพริกไท ที่หมักกับเนื้อถูกความร้อนของถ่านไฟ..กลายเป็นสีเหลือง..เนื้อสันติดมันเริ่มหดตัวมีน้ำมันเยิ้มซึมออกมา..เพิ่มความน่ากินยิ่งขึ้น..น้ำพริกข่ารสจัดถูกเทออกมาจากห่อ..หน่อไม้สดๆถูกนำมาเผาทั้งเปลือก..เพื่อกินแกล้มกับน้ำพริก.เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้..ของคนเดินป่า...น้ำพริกช่วยให้เจริญอาหาร..ข้าวสวยร้อนๆส่งควันไอลอยล่อง..ถูกตักคด.ตักใส่ใบไม้วางเรียงราย..ทั้งสามนั่งล้อมวงกินข้าวที่มองดูธรรมดาๆแต่มันแสนจะโอชะ..ไม่นานนักมื้อเช้า.ที่ดูเรียบง่าย.ก็ผ่านไปอย่างเรียบร้อย..ทั้งสามเริ่มออกเดินทางเพื่อให้ทันกลุ่มของไกรที่นำหน้าไปก่อน...หนานหล้าทิ้งรหัสตามทางเป็นระยะๆเพื่อให้ลุงคำตามมาได้ถูกทาง..ในระหว่างเดินทาง..พันกล่าวเรื่องราวที่ผ่านมาให้ลุงคำฟัง..ตั้งแต่เรื่องไอ้งายาว..จนถึงไอ้พลายน้อย..ตลอดจนเรื่องอุโมงค์ถ้ำนาคราช..และแผ่นหนังเขียนอักขระล้านนาโบราณ..ซึ่งลุงคำเองก็บอกให้พันเก็บไว้...รอมีเวลาค่อยนำมาศึกษา...ลุงคำรีบพาทั้งสองเร่งรุดเพื่อที่จะให้ทันกลุ่มที่ล่วง...

ลุงคำพยักหน้า..กล่าว.”ได้..แต่เราก็เดินไปคุยไปก็แล้วกันนะ..เพราะจะได้ไม่เสียเวลา..”นอมิพยักหน้ารับคำ..รีบเดินนำหน้าพร้อมจูงแขนลุงคำเดินจ้ำอ้าว.. “เร็วลุง...รีบเล่าด้วย..นอมิอยากรู้แล้ว..” ลุงคำยิ้ม..กล่าว..”เอาๆๆๆ..แหม่...นอมิ..คืองี้..เพชรนาคา มีหลากหลายสี..จึงมีการแบ่งสีสัน ของ เพชรนาคา ได้ 3 ประเภทก็ คือ 1. สีอ่อนแต่ใส 2. สีเข้ม 3. สีเข้มออกโทนเทาดำ เชื่อกันว่าในแต่ละสีนั้น จะมีอานุภาพพลังฤทธิ์อานุภาพที่แตกต่างกันไป ตามสีสัน และตามขนาดสัณฐานด้วย ยิ่งออกเป็นสีในประเภทที่ 3 ยิ่งมีพลังลึกลับอาถรรพ์เพิ่มมากขึ้น ต้องเป็นคนที่มีบุญญาบารมีถึงจะได้ครอบครองมัน. ที่เราเห็นเพชรนาคา มีสีชัดสวยงามส่องแสงเป็นประกายมาก..แล้วเชื่อไหม..ถ้าหากเอาไปส่องด้วยแสงไฟจะส่องเป็นประกายสีถึง 7 สี และจะมีความมันเงาแวววาว บางสัณฐานภายในคล้ายกับมีน้ำหล่อเลี้ยงอยู่หรือคล้ายกับมีดวงตาซ่อนอยู่ภายใน แต่ส่วนใหญ่ที่เห็นได้ชัดเจนนั้นจะเป็นรูปสัณฐานเหมือนพลอยหลังเบี้ย จึงนับว่าแปลกอัศจรรย์เป็นอย่างมาก มีผู้ที่มีความชำนาญในการดูพลอยบอกเอาไว้ว่า ถ้าพลอยดีชั้นเลิศเวลาเราส่องดูก็จะเห็นเป็นแถบสายรุ้งถ้าเป็นพลอยรองลงมาเวลาส่อง...

พันพยายามที่จะเงี่ยหูฟังเสียงที่มันดังแผ่วๆ..ก่อนจะหันหน้ามองนอมิทำตาโตลุกวาว..กล่าว.. “เสียงปืน..”นอมิพยักหน้า.. “รีบไปกันเถอะนอมิ..น่าจะดังมาจากปากอุโมงค์ฝั่งโน้น..เราไปดูกัน..”ว่าพลางจูงมือนอมิเข้าไปที่พัก..ก่อนจะหยิบเอาสัมภาระขึ้นหลัง..รีบวิ่งไปที่ม่านน้ำตก..มันถึงกลับขนลุกซู่..หากเจอเจ้างูเผือกนั่นจะทำยังไง..ภาวนาให้มันนอน..เช่นขามา..พันรีบอุ้มนอมิขึ้นบนหินทางลากเดินด้านข้าง..ก่อนเดินเลาะตามทางเข้าสู่ถ้ำอุโมงค์หลังม่านน้ำตก...จนมาถึงปากถ้ำ..อุโมงค์.. เปรี๊ยง...เสียงกระสุนสาดดังขึ้นมาอีกหนึ่งนัดแต่ชัดเจนมาก..เสียงแน่นสะท้าน..เป็นเสียงไรเฟิล..โบราณเป็นปืนที่ใช้ในสงครามโลกครั้งที่2 ปลย.88 น่าจะเป็นลุงคำ..ใช่แน่ๆ..แต่ทำไมแกยิงคนเดียว..คนอื่นๆไปไหน..พันพยายามถามตัวเอง..ก่อนจะจับมือนอมิมุดออกปากอุโมงค์..ใช่เป็นลุงคำจริงๆ..ที่ซัดกลุ่มฝูงหมาป่าที่มีเกือบห้าสิบตัว.ด้านข้างพบซากเพชฌฆาตสี่ขา...สี่ตัวนอนแน่นิงห่างกันออกไป..ที่เหลือรายล้อมเข้ามา..หมายขย้ำลุงคำ..น้ำแม้ดับไฟได้..แต่น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ..หมาป่าฝูงนั้นแยกเขี้ยวคำราม..ย่างสามขุมตีวงโอบเข้ามาหมายจะรุมขย้ำลุงคำให้ดับจมเขี้ยว..แปดนัด..ยิง...

..เจ้าพญานาคราชเผือกนั้นยังคงแหวกว่าย..กระโจนน้ำจนแตกกระจาย..ดวงตาที่แดงราวทับทิมที่เจียรไนส่องประกายสะท้อน..พันมองเห็นแล้วรู้สึกขนลุก..หนาวเหน็บเสียดจนถึงกระดูกโดยไม่ทราบสาเหตุ..มันฉุกคิดขึ้นได้รีบหันไปดับไฟที่กำลังลุกโชนก่อนที่เจ้าพญานาคราชเผือกนั้นจะเหลือบแลมาเห็น..อาจจะแย่กว่าที่มันคิดก็เป็นไปได้..ไม่นานกองไฟก็มอดดับลง..พันรีบโอบอุ้มนอมิที่หลับใหล..เข้าหลบแอบในซอกหินที่อยู่ไม่ไกล..นอมิสะดุ้งพรวดขึ้นนั่ง..พร้อมอ้าปากจะร้องด้วยความตกใจ..แต่พันรีบคว้านางมาโอบพร้อมเอามือสากใหญ่..ปิดปากจิ้มลิ้มของนางที่อ้า..พร้อมจุปากส่งสัญญาณให้นอมิเหลียวไปดูที่กลางบึง..นอมิถึงกับเบิกตาค้างเพราะภาพที่เห็นเจ้าพญางูเผือกที่มีหงอน..มีเครา...ดำผุดดำว่ายอยู่กลางบึง..มันหมุนตัวคว้างเป็นเกลียว..ก่อนจะดำลงสู่ก้นบึงแล้วทะลึ่งพรวด..ทะยานสู่ฟ้า..คล้ายโค้งรุ้งสีเงินยวง..ที่ฟาดผ่านบึงใหญ่..มันส่งเสียงขู่ฟ่อๆแหลมเล็กประหลาด..ก่อนจะพ่นน้ำออกจากปากไปไกลเกือบยี่สิบวา..แรงของน้ำที่ฉีดพุ่ง..กลับกลายเป็นดั่งน้ำมัน..ที่กระทบถูกหินก้อนโต..กลับแตกละเอียด..เกิดไฟลุกท่วมบริเวณนั้น..หรือน้ำที่มันพ่นออกมาเป็นน้ำพิษของมัน..ที่ม...

จูบที่เปลือกตา..ที่ปิดสนิท..มือลูบผมสลวยที่ดำขลับ..ก่อนจะช้อนสอดใต้คอพลิกร่างบอบบางให้พลิกตะแครง..นอมิก็ทำตามอย่างง่ายดายมิขัดขืน..หันหน้าหาพัน..ลมหายใจของคนทั้งสองปะทะกัน..เสียงหายใจที่ราบเรียบนอมิเปลี่ยนเป็บหอบถี่เร่งร้อน..จนพันต้องพลิกร่างหล่อนลงนอนก่อนที่มันจะรุกโหมกระหน่ำสูดดอมดมทั่วเรือนร่างที่เปลือยเปล่า..จากบนลงล่าง..สลับล่างขึ้นบน..ดั่งจะดูดดื่มเอาความหอมหวานออกจากกายนอมิ..มือสากเกาะกุมเนินหนันเนื้อที่ปิดแนบชิดด้วยกลีบที่อวบอิ่ม..ถูกนิ้วพันกรีดลากผ่านล่องมาหยุดบริเวณบุ่มน้อยๆ..พันขยี้นิ้วเบาๆจนร่างนอมิกระตุกหนีบรัดขาเรียวงามเข้าด้วยกัน..เพราะความเสียวซ่าน...สองมือที่เหยียดเกาะหินเปลี่ยนมาจับไหล่และข้อมือของพัน..จนเกร็ง..ปากจิ้มลิ้มอ้าเผยอ..ปล่อยเสียงอืมมมมเบาๆสะโพกผายยกลอยขึ้นสูง..หลับตาสนิท..คิ้วขมวดเข้าหากัน..พันรู้สึกได้ถึงความเหนียวหนึบที่ชำแรกซึม..ออกจากร่องหลืบของนอมิ..นิ้วที่ฝืดเริ่มไหลลื่น..ลากผ่านง่ายขึ้น..พันจูบที่หน้าท้องอันแบนราบที่เกร็งตัว..ลากลิ้นสากๆของมันวนรอบสะดือหลุมงามก่อนจะลากลงล่างผ่านทุ่งหญ้าที่มีอยู่เพียงประปราย..แทรกผ่านร่องหลืบ..ตวัดดูดดุนปุ่มเล็กๆจน...

บนพื้นด้านบน..โดยให้..เหล่าบรรดาช้างข้างบนช่วยกันดึงเจ้าพลายน้อยขึ้น..ไม่นาน..การชักรอกเจ้าพลายน้อยก็เริ่มขึ้น..สีหน้าเจ้าพลายน้อยดีขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด..คงเพราะผลไม้ที่พันเอาให้กินและ..เพราะมีกำลังใจที่จะได้พบหน้าพ่อและแม่...ที่รอมันด้วยความกังวล..นี่แหละคือความรัก..ความผูกพันธ์ระหว่างแม่กับลูก..ที่มีอยู่ในกมลสันดานของสัตว์..ไม่นานเจ้าพลายน้อยก็ถูกชักขึ้น..มันค่อยๆลอยตัวขึ้นจากกุ้นหุบทีละนิดทีละนิด..โดยมีพันรอคอยอยู่บนคบไม้..กระชุแกว่งไปมาเล็กน้อย..เจ้าพลายน้อยหน้าตื่น..เมื่อมันเริ่มลอยตัวพ้นพื้น..ตัวสั่นงันงก..พันมองเห็นความน่ารักของมันที่สะท้านกลัว..อดขำไม่ได้.แต่มันก็อดที่จะสงสารไม่ได้..เลยหันลงไปกล่าว..กับพลายน้อย.."เจ้าพลายน้อย..ไม่ต้องกลัว..ประเดี๋ยวเจ้าก็ได้เจอพ่อแม่เจ้าแล้ว..อย่าดิ้นนะ..อยู่นิ่งๆ.."แอ๊.."เจ้าพลายน้อยร้องตอบพันเบาๆ..จนในที่สุดเจ้าพลายน้อยก็มาถึงจุดระยะเดียวกับพื้นดินด้านบน..พันจัดการเอาหวายอีกเส้น..เกี่ยวพันกระชุเพื่อดึงเจ้าพลายน้อยเปลี่ยนทิศจากตรงๆให้เอนเข้าหาพื้นดิน..ไม่นาน..กระเช้าแสวงเครื่องก็ถูกดึง..เข้าหาพื้นดิน...นางพัง..เมื่อเห็นล...