ร้อยเรื่องราว ของพัน ภูพ่าย

ลุงคำถึงกับปรบมือชื่นชม.."ใช่ครับคุณพันนี่เก่งนะครับ.."พันยิ้มกล่าว.."..แหมลุง..ก็ลุงอธิบายให้ฟังผมตอบไม่ได้ก็โง่เกินทนแล้วละ.."ทั้งคู่สบตากันหัวเราะร่วน..".ไปกันเถอะคุณพัน.เรียบร้อยแล้วครับ..."ลุงคำกล่าวพร้อมหอบอะไรไม่ทราบติดไม้ติดมือมาด้วยหอบใหญ่...ก่อนจะนำมาโรยรอบๆบริเวณที่พัก.."นอมิ...ผงโรยกันแมลง..อย่าลืมโรยรอบๆที่พักด้วยนะครับ.."พร้อมหันมากล่าวกับนอมิ..นอมิพยักหน้ารับคำพร้อมนำผงกันแมลงออกมาโรยรอบๆที่พัก..จนทั่ว..หล่อนโรยเป็นสามชั้น..รอบๆบริเวณ..นาฬิกาข้อมือบอกเวลาห้าโมงเย็นพอดิบพอดี..หม้อสนามสองใบหุงข้าวแบบไม่เช็ดน้ำ..ไม้ง่ามถูกปักสองข้างโดยใช้ไม้ยาวเป็นราวพาดแขวนหูหม้อข้าวสนามอยู่เหนือถ่านไม้ที่เกิดจากฟืนที่เขี่ยออกมาเพื่อหุงข้าว..มื้อนี้ไม่มีอาหารพิเศษ..คงมีเนื้อแห้งและปลากระป๋องเสบียงที่เตรียมมาเท่านั้นเอง..กับน้ำพริกข่ารสเผ็ด..ที่เป็นผงพอคลุกข้าวร้อนๆ..กิน..ยอดมะกอกอ่อน..ถูกเด็ดมากินแกล้มน้ำพริกและปลากระป๋อง..ข้าวเริ่มสุกส่งกลิ่นหอม.."เอ้า..มากินข้าวกันก่อน..ประเดี๋ยวจะได้จัดยามเหมือนเดิม..เดี๋ยวจะไม่ทันฝน.."เสียงลุงคำกล...

บ่ายแกๆทุกคนก็เดินถึงสันเขาที่สูงตระหง่าน..เล่นเอาทุกคนเหนื่อยหอบเอาการ ลุงคำหยุดหันมากล่าวกับทุกคน.."..เอาละ..เราพักกินข้าวกลางวันที่นี่ก่อน.แล้วค่อยเดินทางต่อ..นี่ก็ได้เวลาแล้ว.." ทุกคนปลดสัมภาระที่แบกมา..มันเหมือนปลดแอกที่พันธณาการตัวเองออก..พันรู้สึกโล่งเบาสบายตัว..หนุ่มเงยหน้าขึ้นหลังจากที่ปลดเป้วางลง..มันถึงกับตาโต...ภาพที่เห็นคือผืนป่าสีเขียวขจี..เมฆหมอกสีขาว..ล่องลอยตัดผ่านยอดเขาสูง..ภาพสายน้ำที่คดเคี้ยวดั่งงูยักษ์ที่ไหลผ่านหุบเขานับร้อยหุบ..คดโค้งเห็นได้ชัดเจน...หนุ่มถึงกับอุทานออกมา.. "โอ้โฮ..สวยจัง..แม่น้ำอะไรนะลุง.."หนุ่มชี้มือลงเบื้องล่างที่มองเห็นสายน้ำคดเคี้ยว..ดูสวยงามยิ่งนัก. ลุงคำยิ้มปากกว้างยิงฟันกล่าวตอบหนุ่ม.."แม่น้ำสาละวิน..ครับ." แม่น้ำสาละวินนั่นเอง...มันเป็นแม่น้ำที่มีต้นกำเนิด.....จากแหล่งกำเนิดเดียวกันกับแม่น้ำโขง...ทางด้านทิศเหนือของประเทศจีน..ที่มีความยาวกว่าสองพันกิโลเมตรจากที่ราบสูงทิเบตในเขตประเทศจีนสู่อ่าวเมาะตะมะในเขตประเทศพม่า..อีกทั้งมีแม่น้ำสาขาสายสำคัญหลายสายได้นำพาสายน้ำและความอุดมสมบูรณ์แม่น้ำสาละวินไหลผ่านเข้าสู่...