นิยาย ภารกิจลับทลายยานรก, ตอนที่9 สวรรค์บนดิน

บนพื้นด้านบน..โดยให้..เหล่าบรรดาช้างข้างบนช่วยกันดึงเจ้าพลายน้อยขึ้น..ไม่นาน..การชักรอกเจ้าพลายน้อยก็เริ่มขึ้น..สีหน้าเจ้าพลายน้อยดีขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด..คงเพราะผลไม้ที่พันเอาให้กินและ..เพราะมีกำลังใจที่จะได้พบหน้าพ่อและแม่...ที่รอมันด้วยความกังวล..นี่แหละคือความรัก..ความผูกพันธ์ระหว่างแม่กับลูก..ที่มีอยู่ในกมลสันดานของสัตว์..ไม่นานเจ้าพลายน้อยก็ถูกชักขึ้น..มันค่อยๆลอยตัวขึ้นจากกุ้นหุบทีละนิดทีละนิด..โดยมีพันรอคอยอยู่บนคบไม้..กระชุแกว่งไปมาเล็กน้อย..เจ้าพลายน้อยหน้าตื่น..เมื่อมันเริ่มลอยตัวพ้นพื้น..ตัวสั่นงันงก..พันมองเห็นความน่ารักของมันที่สะท้านกลัว..อดขำไม่ได้.แต่มันก็อดที่จะสงสารไม่ได้..เลยหันลงไปกล่าว..กับพลายน้อย.."เจ้าพลายน้อย..ไม่ต้องกลัว..ประเดี๋ยวเจ้าก็ได้เจอพ่อแม่เจ้าแล้ว..อย่าดิ้นนะ..อยู่นิ่งๆ.."แอ๊.."เจ้าพลายน้อยร้องตอบพันเบาๆ..จนในที่สุดเจ้าพลายน้อยก็มาถึงจุดระยะเดียวกับพื้นดินด้านบน..พันจัดการเอาหวายอีกเส้น..เกี่ยวพันกระชุเพื่อดึงเจ้าพลายน้อยเปลี่ยนทิศจากตรงๆให้เอนเข้าหาพื้นดิน..ไม่นาน..กระเช้าแสวงเครื่องก็ถูกดึง..เข้าหาพื้นดิน...นางพัง..เมื่อเห็นลูกน้อยขึ้นมาได้อย่างปลอดภัยก็รับใช้งวงเกี่ยวกับกระเช้าพร้อมดึงเข้าหาตัว..พันรีบไต่ตามหวายขึ้นบนพื้น..มันกระโดดลงก่อนจะปรี่เข้าตัดแก้หวายที่ทำเป็นกระเช้า..ออกจากเจ้าพลายน้อย..เมื่อมันออกจากกระเช้าได้..มันก็รีบโผเข้าหาแม่เข้าดูดนม..โดยที่อาการเจ็บขากลับหายทุเลาทันตาเห็น..เป็นที่ประหลาดใจให้แก่พันเป็นอย่างยิ่ง..เป็นการค้นพบยาวิเศษโดยบังเอิญ..เจ้าพลายงายาว..ดีใจที่ลูกน้อยปลอดภัย..มันเดินเข้าหาพัน..ส่งเสียงอู๊วววววเบาๆพร้อมใช้งวงอวบอ้วนมาเตะไหล่พันเบาๆ..เหมือนจะกล่าวขอบคุณที่พันเสี่ยงชีวิตลงไปช่วยลูกน้อยของมัน..นอมิจากเดิมที่กลัวช้างโขลงนั้น..แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้หล่อนคลายความหวาดกลัว..และเห็นภาพที่ประทับใจ..การช่วยเหลือเกื้อกูลระหว่างคนกับสัตว์..ความรักความผูกพันธ์ระหว่างแม่กับลูกทำให้นอมิถึงกับน้ำตาไหล..อดที่จะตื้นตันยินดีไม่ได้..เพราะความซุกซนของเจ้าพลายน้อยแท้ๆ..จึงเปลี่ยนบรรยากาศของความน่าสะพรึงกลัวให้เป็นบรรยากาศที่อบอุ่น..นอมิค่อยๆคลานออกจากอุโมงค์หล่อนเริ่มเดินได้แบบกระเผกๆ..เข้ามาหาพัน..นอมิยิ้มหวานมาแต่ไกล.."พี่พัน..เก่งมากเลยค่ะ..นอมิดีใจจังเลย.."นางกล่าวและยิ้มมาแต่ไกล.."ไง..เจ้าพลายน้อย..ต่อไปอย่าเที่ยววิ่งซุกซนทำให้คนอื่นเป็นห่วงอีกนะ..รู้ไหม.."เจ้าพลายน้อยแสนรู้หันมามองนอมิแล้วส่งเสียงร้องเบาๆยกขาซ้ายหน้าขึ้นผงกหัวไปมา..นอมิอดชื่นชอบในความน่ารักของมันไม่ได้จนต้องเข้ามากอดคอแล้วจูบแก้มมันเบาๆแล้วหัวเราะ..เจ้าพลายน้อยก็มิยอมเสียเปรียบ..เอางวงมาจูบแก้มขาวนวลของนอมิ..จนหล่อนต้องจั๊กกะจี้และขำในท่าทางของเจ้าพลายน้อย..มันช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียนี่กระไร .."คริๆ..แหม..เจ้าชู้เสียด้วย..มาจุฟแก้มเขา.."ทำให้พันอดขำไม่ได้.."เอาละนอมิ..เราลองเข้าไปดูในที่อุโมงค์หาทางที่จะทะลุเข้าหาพวกนั้นได้หรือไม่..ไปกันเถอะประเดี๋ยวจะมืดค่ำเสียก่อน.."ก่อนจะหันไปหาเจ้าพลายงายาวกล่าวร่ำลา.."ข้าไปก่อนนะ..มีโอกาสค่อยเจอกัน..ดูแลเจ้าพลายน้อยให้ดีล่ะ.."กล่าวเสร็จก็หันหาเจ้าพลายน้อย"เจ้าเช่นกันอย่าดื้อ..อย่าซนอีก..ข้าไปก่อน..แล้วมีโอกาสได้เจอกัน.."ว่าพลางเอามือลูบหัวเจ้าพลายน้อยเบาๆก่อนจะตบที่ซอกคอเบาๆเป็นการร่ำลา..พร้อมเดินประคองนอมิเข้าอุโมงค์ไปโดยมีเจ้าพลายน้อย.วิ่งตามเอางวงจับมือนอมิมาส่งที่ปากอุโมงค์...ร่ำลาเสร็จพันก็ประคองนอมิเดินทางต่อเข้าไปในอุโมงค์..แปร๊นนนนน..พันต้องชะงักเท้าเมื่อเสียงร้องดังลั่นของเจ้างายาวที่ยืนอยู่ปากอุโมงค์พยายามส่งเสียงร้องและใช้งวงทุบปากอุโมงค์..พันต้องหยุดหันมามอง..มันนึกในใจ..เจ้างายาวมีอะไร..เมื่อหันไปต้องพบว่าเป้หลังมันวางกองเบื้องหน้าปากอุโมงค์มันรีบบแกนอมิรอตรงนี้..ก่อนจะเร่งรุดเข้าคว้าเป้ยกขึ้นหลังกล่าว.."ขอบใจมากเจ้างายาว..หากไม่มีเป้ตัวนี้ข้าต้องแย่แน่ๆเลย..ว่าแล้วก็ยกมือลูบงวงอวบใหญ่ของมันเป็นการขอบคุณ..

..........................................................................................................

"ลุง..เอาไง..เราจะย้อนไปดูไอ้เสือดีไหม..ผมรู้สึกตะหงิดๆ..ว่ามันจะต้องไม่เป็นอะไร..ไอ้เสือมันกระดูกเหล็ก..ผมคิดว่ามันเอาตัวรอดได้..."ไกรกล่าวปรึกษาลุงคำ..แกทำท่าตรุ่นคิด..อีกสี่วันจะถึงเวลานัดหมาย..จะตัดสินใจยังไง..หากย้อนกลับไปเจ้างาดำยังไม่ออกจากที่นั่นมันคงเป็นเรื่องยาก..แต่การจะทิ้งเพื่อนร่วมทาง..ก็ไม่ใช่วิสัย..งานที่รอข้างหน้า..คืองานระดับปนะเทศหากมาเสียเวลากับแค่คนสองคนหากทำให้งานใหญ่เสียก็คงจะไม่ถูกต้อง..แต่หากไม่ย้อนกลับไปก็เหมือนจะไร้คุณธรรมเอามากๆ..แกจึงหันกล่าวกับไกร..."เอางี้นะครับคุณไกร..คุณกับคุณหนุ่มเดินทางไปพร้อมกับ..หนานหล้าและลูกหาบล่วงหน้าไปก่อน..ผมจะย้อนตามไปดูคุณพันและนอมิ..และเร่งรุดให้ถึงที่จุดนัดพบโดยเร็วจะได้ไม่ต้องผิดนัด..."..ทุกคนเห็นดีด้วย..โดยเดินต่อไปให้หนานหล้านำหน้าล่วงไปก่อน...แล้วค่อยไปเจอกัน ณ จุดนัดพบ..ไกรพยักหย้ากล่าว.."งั้นลุงระวังตัวด้วย..แล้วเจอกันครับ..."ว่าเสร็จกะหันมาหาหนานหล้ากล่าว.."ไปหนาน..คงต้องไปพักเนินข้างหน้า..อีกไกลแต่ไหนหนาน.."หนานหล้ายกกล้องวัดระยะ..ขึ้นส่งกล่าว.."ประมาณสองสามกิโลเมตรเห็นจะได้นะครับ.."หนานหล้ากล่าวพร้อมเดินนำหน้า..ส่วนลุงคำก็ปีนป่ายลงจากเนินสูง...เพื่อตามหาพันและนอมิ...ไรเฟิลรุ่นสงครามโลกคู่มือลุงคำน้ำหนักเกือบเจ็ดกิโล..ถูกสะพายเข้าร่องไหล่..แกเดินตัดเฉียง..ลัดเลาะตัดลงเบื้องล่าง. .ตามทาง..สายตาแกก็สาดส่องมองเพื่อหาทางที่สะดวกที่สุดให้ใช้เวลาน้อยที่สุด..ไม่นานลุงคำก็ตัดมาถึงช่องเขา..แกค่อยๆย่องมองสำรวจ.."ให้ตายเถอะว่ะ..มันยังไม่ยอมไปไหน.อีกพับผ่า.เอาไงดีว่ะ..."ลุงคำพูดกับตัวเอง...เพราะช้างป่าโขลงนั้นยังคงวนเวียนป้วนเปี้ยนอยู่ตรงปากทางเข้าที่พอจะสังเกตุได้.."เอาไงดีว่ะ..คงต้องรอดูสักพัก..ค่อยว่ากันใหม่..".ช่วงเวลานั้นใกล้เวลาค่ำ..ลุงคำตัดสินใจหาที่นอนก่อนรอดูสถานการณ์..พรุ่งนี้ค่อยตัดสินใจอีกที..ว่าจะเอายังไงต่อ..

.........................................................................................................

นอมิอาการดีขึ้น..อาการบวมก็ยุบลงแทบจะเป็นปกติ..แต่ยังคงขัดๆที่ข้อเท้าอยู่บ้าง..พันให้นอมิเกาะหลังโดยมันเปลี่ยนสะพายเป้..มาอยู่ด้านหน้า..ค่อยๆเดินผ่านอุโมงค์เล็กๆจนมาถึงม่านน้ำตก..ที่ไหลตกลงมาเป็นฉากปิดบังอุโมงค์นั้น..หากไม่สังเกตุดีๆก็ไม่มีทางล่วงรู้ได้เลยว่า..ที่นี่มีทางสายหนึ่ง..นอมิตื่นเต้น..เมื่อได้ยินเสียงซู่ๆของน้ำตก..แม้หล่อนจะเคยเห็นน้ำตก..เพราะที่บ้านของหล่อนก็มีน้ำตกที่สวยงามเช่นกัน..แต่ความมหัศจรรย์ของน้ำตกแห่งนี้มันสวยงามยิ่ง..เบื้องล่างเป็นแอ่งน้ำขนาดใหญ่..มีหาดทรายสวยงาม..น้ำสีเขียวมรกต..มองดูงดงามยิ่งนัก..ถัดจากแอ่งน้ำก็เป็นลำธาร..ที่ไหลทอดตัวยาว..สายน้ำที่ใสเย็น..มองเห็นปลาหลากหลายสายพันแหวกว่าย..."พี่พัน..ดูปลาสิ..โอ้โห.."นอมิชี้มืออย่างตื่นเต้น.."อุ้ยนั่น..โอ้โห..นกอะไรเนี่ย..นอมิอยู่ป่า..เดินป่าตั้งแต่เด็ก..ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยอ่ะ..สวยจัง.."หล่อนตื่นตาตื่นใจกับภาพที่พบเห็น..ทั้งดอกไม้..ผีเสื้อ..และแมลง..มันแปลกตาไปหมด..ล้วนแล้วแต่มีสีสันต์สวยงามดุจดั่งทิพย์วิมาน.นอมิเดินเลียบชายหาดที่มีทรายเม็ดระเอียดทอแสงระยิบยับพันจัดแจงหาที่พักก่อนมืดค่ำ..พันเก็บผลไม้สุกอีกสามผลที่สุกงอมจนร่วงมาเพื่อเป็นอาหารเย็น..ในค่ำคืนนี้..บนโขดหินใกล้กับแอ่งน้ำ..เป็นลานหินกว้าง..พันก่อไฟ..ขึงผ้ากันฝนเป็นเพิงกันน้ำค้างในยามค่ำ..และอาจจะมีฝนตกลงมา..มันยังโชคดี..อย่างน้อยก็มีผลไม้ทิพย์ที่มีรสชาติหอมหวานอยู่ถึงสองผล..ไม่ต้องออกหาอาหารให้เสียเวลา..เสียงนกนานาชนิดร้องประสานเสียงเซ็งแซ่..มันคุยกันตามประสานก..ที่หลังออกจากรวงรังไปหากินพอพลบค่ำก็บินกลับคอนที่เคยเกาะ..รังที่เคยนอน..เจ้านกแร้งตัวใหญ่..บินโฉบเฉี่ยวลงมา..พันมันรู้สึกประหลาดใจ..เพราะมันไม่เคยเห็นนกแร้งมานาน..นกแร้งตัวใหญ่....เมื่อมันบินถลาลงมาถึงพื้น..กลับเต้นระบำเอียงคอเป็นจังหว่ะ..รอบๆลานทรายที่มีหญ้าเขียวเป็นหย่อมๆ..มันเต้นวนอย่างนั้นอยู่สามสี่รอบ..บนหัวล้านเลี่ยนเตียนไม่มีขน..แต่จงอยปากที่แหลมงองุ้ม.และกงเล็บของมันสามารถฉีกเนื้อสัตว์ออกเป็นชิ้นๆได้อย่างไม่ได้..มันเป็นนกแร้งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่พันเคยเห็น..ปลายปีกสองข้างหากวัดดู..คงไม่ต่ำกว่าเมตรกว่า..มันเต้นวนไปวนมา..หลังจากนั้นก็กางปีกกระโดดเข้าพุ่มหญ้าเขียว..พันเพิ่งจะสังเกตุเห็น..ตรงนั้นมีนกแร้งอีกตัวที่เป็นตัวเมียและมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้อยู่ไม่มากเท่าไหร่...เจ้าตัวผู้กระโดดขึ้นขี่หลังเจ้าตัวเมีย..โดยใช้จงอยปากจิกกดต้นคอตัวเมีย..แล้วซอยก้นยิกๆๆ..อ้อ..มันผสมพันธุ์กันนั่นเอง..นี่ก็เป็นการเห็นวิธีการเกี้ยวพาราสีของนกแร้งครั้งแรกของพัน..จะคล้ายๆนกยูงหรือไก่ป่า..แต่แตกต่างตรงวิธีการ..เพราะการร่ายรำของนกแร้งจะใช้การเต้นที่ร่ำร้อน...วนไปรอบๆตัวเมียก่อนจะเผด็จศึกแม่สาวน้อยนกแร้งนั้น...เสียงไก่ป่าขันกระชั้นแว่วมา..หลังจากบินกลับคอน..เสียงนกเขาก็คูรับกันเป็นระยะ..ระยะ..พันจัดการต้มน้ำร้อน..มันชงกาฟามานั่งห้อยขา..จิบกาแฟดูดบุหรี่พ่นควันฉุย..หยิบเอาGPSออกมาดูเพื่อหาพิกัดที่อยู่ของตนเองว่าอยู่ที่ใดบนแผนที่....แต่กลับไม่มีสัญญาณดาวเทียมสักนิด..พันขมวดคิ้วที่เข้มหนา..มันเม้มปาก..ที่นี่.มันอับสัญญาณ..ไม่สามารถรับสัญญาณดาวเทียมได้..ทั้งๆที่หน้าอุโมงค์อีกด้านนั้นรับสัญญาณได้ดีมากๆ...แล้วจะเอายังไงต่อไป..เพราะไม่รู้ที่อยู่ของตน..แล้วจะไปทิศทางที่กำหนดไม้ได้อย่างไร...ในบึง..ที่มีน้ำใสสะอาดพันมองเห็น.ปลาที่แหวกว่ายในน้ำก็มีบางชนิดที่พันไม่เคยเห็นมาก่อน..ตัวและสีสันต์คล้ายปลากัด..หางยาวมีสีสันต์สวยงาม...แต่ตัวกลับโตขนาดหนึ่งฝ่ามือ..อีกทั้งปลาบางชนิดคล้ายๆปลาคราฟ..แต่ตัวเท่าปลาสวาย..แหวกว่ายเต็มท้องน้ำ..บ้างก็กระโจนลอยตัวขึ้นเหนือน้ำเล่น..นอมิตื่นตาตื่นใจที่ได้พบเห็น..สีหน้าแววตาของหล่อนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น.."นอมิ..มาทานอะไรก่อน..เดี๋ยวจะมืดค่ำ.."เสียงพันร้องเรียกสาวน้อยลาหู่...ที่เดินทอดน่องให้รีบขึ้นมา..นั่งลงขัดสมาธิตรงข้าม.พัน..ยกมือเท้าคาง.เอียงคอไปทางขวาของตนเอง...มองหน้าพัน..พันหันมาสบตานอมิ..ยิ้มพร้อมเอ่ยถาม.."สงสัยอะไรหรือคะ..นอมิ.."นอมิยิ้ม..กล่าว.ถามกับพันตรงๆ.."พี่พันคะ..นอมิว่า..ดูๆพี่พันนี่ก็หล่อดีนะคะ..ทำไมยังไม่มีแฟน.."พันถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่.."55นอมิก็ว่าไป..เอาอะไรมาพูดเนี่ย.พี่ว่านอมิกลับไปควรจะไปตัดแว่นแล้วละ...".."ทำไมหรือคะ..ก็นอมิพูดตามที่นอมิเห็นนี่นา.."ทั้งรอยยิ้มแววตาแสดงออกถึงความน่ารักไร้เดียงสาของสาวน้อย.."แล้วนอมิละ..ทั้งสวยน่ารักทำไมไม่มีแฟน.."พันยิงคำถามออกมาเช่นกัน..นอมิถึงกับหลับตาหัวร่อ..เอามือปิดปาก.."คริๆ..พี่พันแกล้งชมน้องอีกแล้ว..สาวชาวป่าชาวดอย..ใครที่ไหนจะมาแล..ว่าแต่พี่พันเถอะ..หน้าที่การงาน..ก็ดี..หน้าตาก็เข้าขั้นหล่อ..แต่ทำไม๊...ถึงไม่มีแฟน.."พันยิ้ม..ก่อนจะก้มหน้าถอนหายใจกล่าว.."เฮ้อ..เอาตรงๆนะ พี่เคยมีเหมือนกัน..แต่...พี่ทำงานแบบนี้..ไม่กล้าที่จะมีใครหรอก..เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีเวลาให้กับใครเลย.."นอมิหัวเราะเมื่อพันกล่าวถึงตรงนี้.."คริๆ...แปลว่ามีเยอะหรือคะ..ว่าแล้ว.."พันรีบยิ้ม.ส่ายหน้ากล่าว."ไม่ใช่อย่างนั้น.เอาเถอะมา..ทานอะไรก่อนเถอะ..เดี๋ยวมืดค่ำเสียก่อน.."กล่าวพลาง..ใช้มือบิ แบ่งผลไม้..ให้มันแยกจากกัน..ก่อนที่จะยื่นให้นอมิ..พร้อมกล่าว.."กินเยอะๆพี่ว่ามันเป็นยาสมุนไพรนะ..ดูสิเจ้าช้างน้อยยังหายเลย..และเมื่อกลางวันนอมิทานไปนิดนึง..ยังรู้สึกดีขึ้นเลย..พี่ก็รู้สึกได้ว่ามันช่วยเพิ่มพลัง..จากเพลียๆ..กลับหายเป็นปลิดทิ้ง.."นอมิพยักหน้า..ส่งผลไม้วิเศษเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย..พันก็กิน..ทั้งสองกินกันไปคุยกันไป..จนตะวันลับเหลี่ยมเขา..อากาศก็เริ่มเย็นลง..แสงไฟจากกองไฟที่พันจุดขึ้น..ส่องสว่างพอเห็นหน้าลางๆ..ผมสลายยามต้องลม..เพิ่มความสดใสน่ารักอย่างเป็นธรรมชาติมากยิ่งขึ้น..พันรู้สึกได้ถึงความตื่นตัวทางธรรมชาติของความเป็นชาย..พันพยายามจะระงับความรู้สึกดังกล่าว..แต่ยิ่งมามันยิ่งร้อนรุ่ม..จนมันตัดสินใจลุกขึ้นเดินไปที่แอ่งน้ำใหญ่..พันตัดสินใจถอดเสื้อกระโดดลงลำธารเพื่อดับความร้อนรุ่ม..ที่บังเกิดในจิตใจ..แต่ภาพของสาวน้อยลาหู่ก็วนเวียนในมโนสำนึก..หลอกหลอนมันจนต้องดำน้ำลงก้นบึง..มันดำผุดดำว่ายเป็นเวลานานทีเดียว..ทันใดนั้นเอง..ภาพที่มันเห็นบนฝั่ง..นอมิค่อยๆเดินเยื้องย่างลงมายังพื้นทรายที่เรียบนุ่ม..หล่อนเปลื้องผ้าออกสวมกางเกงขาสั้น..เผยให้เห็นปลีน่องที่กลมกลึงค่อยๆเดินทอดน่องลงพื้นทราย..ให้เห็นรอยเท้าเล็กๆบนพื้นทราย..ใบหน้าหล่อนแดงกล่ำ..ยิ่งเพิ่มแรงกระตุ้นให้แก่พัน..ผมนุ่มสลวยสยายปลิวตามลม..เผยให้เห็นลำคอที่ขาวผ่อง..อกของนอมิสะท้อนขึ้นลงตามแรงหายใจ..หล่อนก็มีอาการเฉกเช่นเดียวกับพัน..แก้มแดงจรดใบหู..ริมฝีปากเผยออ้า..นอมิรู้สึกตนเองกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูกมันเป็นอาการแปลกๆอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน..หล่อนรู้สึกพึงพอใจในยามที่พันจ้องมอง..รู้สึกสั่นสะท้านเวลาที่พันยิ้มให้..หล่อนพยายามที่จะเดินเข้าไปหามัน..แทบอยากจะถาโถมเข้าไปโอบกอดพันในขณะนั้น..สายลมที่พัดเอื่อยๆ..เสียงแมลงกลางคืนก็ส่งเสียงร้อง..ไปทั่วบริเวณดั่งส่งเสียงเชียร์ให้ทั้งสองโผเข้าหากัน.."นอมิ"..พันกล่าวเรียกชื่อหล่อนเบาๆ..นอมิยิ้มหวาน..รับคำ.."ขา..."...พันมองหน้านอมิก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ..มันเหนียวฝืดคอ..ปากแห้งผาด..กล่าวถามนอมิด้วยเสียงงึมงำ.."นอมิไม่สบายรึเปล่า...ทำไมหน้าตาแดงกล่ำ..อย่างนี้.."นอมิยิ้มส่ายหน้า.."เปล่านี่ค่ะ..นอมิแค่ร้อน..รู้สึกอบอ้าว..อยากจะอาบน้ำ..เผื่อจะได้สบายตัว.."หล่อนกล่าว..พันยิ้ม..พยักหน้ากล่าว.."มาสิ..มาอาบแล้วรีบขึ้นประเดี๋ยวจะไม่สบาย.."พันกล่าวเสร็จพร้อมกวักมือเรียก..นอมิยิ้มอย่างหยาดเยิ้ม..ค่อยๆก้าวเดินลงลำน้ำที่เย็นฉ่ำ..นอมิเมื่อลงมาถึง..หล่อนก็นอนหงายเผยเห็นอกอวบอูมที่ถูกน้ำทำให้ผ้าที่สวมใส่..แนบเนื้อของนาง..จากนั้นนอมิก็ยืดกายยืนขึ้น..ในจังหวะที่ห่างจากพันแค่ไม่ถึงเมตร..ทั้งสองจ้องมองตากันแบบไม่กระพริบ..ลมหายใจนอมิแรงขึ้น..หน้าแดงกล่ำไปด้วยเลือดฝาด..เผยอปากหรี่ตาลง..ยิ่งเพิ่มความเย้ายวน....พันกลืนน้ำลายลงคอ..มันช่างฝืดเสียจริง..ลำคอพันแห้งผาก..ใจมันเต้นระรัวไม่เป็นจังหว่ะ..ผิวขาวเนียนของนอมิยามต้องแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามา..มันยิ่งเพิ่มเสน่ห์เย้ายวนใจ..พันเอื้อมมือที่หนาใหญ่ของมันจับไหล่นอมิเบาๆมันสบตานอมิ..ก่อนจะดึงร่างบอบบางของสาวน้อยมาแนบอกที่หนาของมัน..อกอ่อนยุ่นของนอมิเบียดเสียดแผงอกที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของพัน..หล่อนถึงกับหลับตาพริ้ม..มือสองข้างของหล่อน..กดจิกแผ่นหลังของพัน..เผยอริมฝีปากบางๆอ้าให้เห็นไรฟันที่ขาวเรียงกันสวยงาม..พันมิสามารถที่จะข่มกลั้นอารมณ์แห่งความหฤหรรษ์ได้..มันก้มหน้าลงซุกไซ้ร์ที่ซอกคอที่ขาวผ่อง..ก่อนจะโลมไล้เลื่อนมาหยุดที่ติ่งหูที่ร้อนผ่าวแดงฉานไปด้วยเลือดฝาด..มันดูดเม้มเบาๆก่อนจะเลื่อนลงมาที่ริมฝีปากบางๆประทับจูบ..นอมิอย่างดูดดื่ม.นอมิเองก็มิขัดขืน..แลกจูบพันอย่างมิยอมแพ้..พันลูบไล้.มือไม้ป่ายปะ..ลงมาที่แผ่นหลังไล่ลงมาถึงสะโพกกลมกลึงและบั้นท้ายที่งอนงามของนอมิ..นอมิสาวน้อยแห่งเผ่าลาหู่ถึงกับ.แอ่นกายเกร็งจิกเล็บบนแผ่นหลังพันจนเลือดซิบ..เหมือนยิ่งเจ็บ..พันยิ่งจู่โจม..พลังแห่งความหฤหรรษ์มันยิ่งกว่าพลังสิ่งใด..อกอูมอวบอิ่มของนอมิสะท้อนขึ้นลง..เผยอปาก..หลับตาพริ้มส่งเสียงครางเบาๆ..สองมือของพันยิ่งมายิ่งซุกซน..ไต่ปะป่ายจนทั่วเรือนร่างของสาวน้อยลาหู่ที่กระตุกเป็นจังหว่ะตามมือสากหนาที่สัมผัสผ่าน..พันโอบอุ้มร่างที่เปืยกโชกไปด้วยน้ำขึ้นบนฝั่ง..นอมิหลับตาพริ้ม..เอาสองมือโอบคอพันแนบแก้มที่แดงเปล่งปลั่งกับแผงอกหนาของพัน..พันค่อยๆวางนอมิลงที่ลานหินข้างกองไฟที่กำลัง..ลุกไหม้เปลวไฟสั่นไหวระริกตามกระแสลม..อกอวบอูมของสาวน้อยชูชัน.สะท้อนขึ้นลง..กระเพื่อมตามแรงหายใจที่หอบถี่.หยดพรายน้ำใสๆที่เกาะบนเรือนร่างนอมิกระทบแสงไฟเรืองๆยิ่งเพิ่มความเย้ายวนให้กับพัน..พันถึงกับก้มลงสูดดมความหอมทั้งสองแก้มของนอมิ..ก่อนจะเลื่อนตัวลงต่ำมาซุกไซ้ร์อกคู่งาม..ที่มีเสื้อแนบเนื้อเพราะเปียกน้ำ..ปกปิดอยู่..มือสากหนาของพันเริ่มสอดจากชายเสื้อด้านล่าง..ลูบผ่านหน้าท้องที่แบนราบ..มันค่อยๆลากผ่านสะดือบุ๋มงามจนมาถึงฐานเต้าก่อนจะเลื่อนหายอดประทุมถันที่ชูชันรับการสัมผัส..ขนาดของมันแม้ไม่ใหญ่มากมายแต่ก็พอดีอุ้งมือของพันที่บีบคลึงเบาๆ..พันค่อยๆเอนกายลงข้างๆนอมิ..ก้มหน้าลงจูบสะดืองาม..หนวดเคราสากๆของพันลากผ่านผิวกายที่ละเอียดอ่อนจนแดงลิ้นสากๆลากผ่านขึ้นมาจนถึงฐานประทุม..พันถลกเสื้อที่คุมกายของนอมิขึ้น..อกคู่งามถึงกับดีดผึ๋งอวดสายตาของพัน..พันกลืนน้ำลายลงคอ...พร้อมตวัดลิ้นสากรอบฐานปทุม...ก่อนจะอ้างับยอดบัวงามคู่นั้น..ดูดเม้มเบาๆจนนอมิแอ่นอกผวาเผยอปากอ้าครางเบาๆสองมือของนางจับขยุ้มผมของพันจิกดึงเพราะความเสียวซ่าน..มือขวาของพันละจากข้างบนลากเลื่อนลงต่ำมาหยุดตรงกลางหว่างขาสาวน้อย..ก่อนจะบี้คลึง..กรีดนิ้ว..ผ่านร่องหลืบที่มีกางเกงขาสั้นกั้นขวางเป็นกำแพงด่านสุดท้าย.แต่จากการสัมผัสมันรับรู้ได้ถึงความอวบอิ่มของสิ่งนั้น...ขาเรียวงามนอมิไขว้สลับเกล็งตัวกลับเริ่มต่อยๆคลายออก..ลมหายใจที่ร้อนผ่าวเริ่มหายใจไม่เป็นจังหว่ะ..สั้นยาว.ขาทั้งสองข้างเริ่มเปลี่ยน.เป็นเกร็งปลายเท้าเหยียดตรง..จิกส้นเท้าลงแอ่นสะโพกขึ้นพร้อมเอียดบิดซ้ายขวา..ตามจังหว่ะการลูบไล้ของมือที่สากหนาลากผ่าน..พันค่อยๆดึงชายเสื้อที่เลิกมาอยู่บนอกให้พ้นกาย..ของสาวน้อย..นอมิได้แต่หลับตาพริ้ม..ส่งเสียงครางเบาๆดั่งละเมอ..สองมือหล่อนเกร็งเกาะจับลานหินบิดกายไปมา..อกอวบอิ่มพองามดั่งบัวแรกผลิอวดยอดถันปทุมสีชมพูเม็ดเล็กดั่งอัญมณีที่ล้ำค่า หยดน้ำที่ยังเหลือเกาะตามร่างกายสะท้อนเปลวไฟที่สั่นไหวไปมาดุจเริงระบำมันสิ่งเพิ่มความกระสันต์ให้พัน..เป็นทวีคูณ..มือพันที่ลูบไล้อยู่บนเนินเนื้ออวบอิ่มด้านล่างกลับเปลี่ยนเป็นล้วงเกี่ยว..พร้อมดันขอบกางเกงขาสั้นซับในตัวจิ๋วลงล่าง..มันค่อยๆเลื่อนจากเอวมาอยู่สะโพกที่ผายเผยเห็นเนื้อแบนราบของหน้าท้องที่มีไรขนบางๆ..ที่ชูชันด้วยความเสียวซ่าน..สยิวกายของนอมิ..หล่อนถึงกับขนลุกเกลียว..ผงกหัวแอ่นกายยกสะโพก..ดั่งต้องการให้กางเกงตัวน้อยที่ห่อห้ม..หลุดพ้นจากพันธนาการ..ปลดปล่อยบางสิ่ง..ออกให้เป็นอิสระ..พันมิรอช้า..ช่วยให้ทุกอย่างเป็นไปตามครรลอง..มันรูดลงต่ำจนพ้นสะโพก...โหนกหนันอูมอิ่มประด้วยเส้นแพรไหมบางๆปกปิดร่องน้อยพองามได้เผยโฉมให้พันเห็น..มันก้มลงจูบหอมเบาๆ..ก่อนจะเลื่อนลงล่างพร้อมรูดกางเกงจนพ้นปลายเท้า..ร่างกายที่ถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อผ้ายามนี้มีเพียงเนื้อหนังที่ขาวเนียน..ไร้รอยด่างดำ..นอนเหยียดแน่นิ่ง..รอคอยกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในข้างหน้าอีกไม่นาน..คิ้วโก่งดุจคันศรบัดนี้เปลี่ยนเป็นย่นเข้าหากัน..ปากจิ้มลิ้มเผยออ้า..ลมหายใจราบเรียบ..มือที่เกร็งเริ่มผ่อนคลาย..พันเอนกายลงข้างๆ..ก่อนจะหอมแก้มขาวนวลจูบหน้าผากหล่อนเบาๆ..ก่อนเลื่อนมา