ภารกิจลับทลายยานรก ตอนที่11, 11/4 สมิงดง

มันก็มั่นใจในอาคมของมันว่าไม่เป็นรองพรายสาว.อย่างแน่นอน..ที่สำคัญ..มันมีถึงสอง.ย่อมมีทางชนะภูตพรายสาวอย่างง่าย..กลุ่มหมอกควันกระจายฟุ้งไปทั่วบริเวณ..เกิดจากอาคมของสมิงร้าย..ที่ร่ายมนต์ดำ..ภายใต้หมอกควันนั้น..ภาพที่ทุกๆคนเห็น..มันสร้างความประหลาดใจ.เพราะ.จากเสือร้ายพลันกลายร่างเป็นภูตที่หน้าตาหน้าเกลียดน่ากลัว..ผมเผ้ารุงรัง..เดินเข้าหาพรายสาว..เข้ารุมกลุ้มทำร้ายพรายสาว..ไอ้สมิงผู้มันกางเล็บหมายตะปบนางพรายให้จมเล็บกะจะฉีกร่างนางออกเป็นชิ้นๆ..หมอกควันสีเทาๆวนเวียนเฉี่ยวโฉบดั่งมีวิญญาณ..มีตัวตน..พุ่งเข้าหานางพราย..พร้อมๆกับร่างอสูรสมิงสองตน..เสียงหวีดร้องผสมผสานเสียงคำราม..ดั่งเสียงของสัตว์นรกอเวจีที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย..นางพรายก็มิได้ถดถอย..ปักหลักนิ่ง..ดั่งคอยดูเชิง..ลำแสงสีเหลืองเรืองรองก็คล้ายดั่งเกราะกำบังหมุนเป็นเกลียวรอบกายนาง..ป้องกันหมอกควันดำที่หมุนวนเข้าหานาง..นางแหงนเงยหน้าหัวเราะร่วน..เมื่อหมอกควันสีเทาดำมิสามารถทะลุเกราะสีทองที่ป้องกันนางได้..แต่สายร่างดำทะมึนสองสายกลับกระโจนทะยานเข้าสู่เกราะเหล็กอย่างไม่เกรงกลัว..เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วบริเวณ..ลมพัดอื้ออึง..จนเกิดเป็นลมหมุน..หอบเอา.ฝุ่นดิน..ใบไม้ใบหญ้ารอบๆบริเวณหมุนวนหอบขึ้นสู่ฟ้า...พันมองเห็นเป็นสายเงาร่าง..สามสาย..สายหนึ่งเหลืองทอง..อยู่หว่างกลางสองสายดำทะมึนม้วนเป็นเกลียวรอบสายสีเหลืองทอง..ลุงคำหันมาทางนอมิก่อนจะยื่นมณีนาคาสีชมพูคืนให้นอมิ..กล่าว..".นอมิอยู่บนนี้ไม่ต้องลงมา..ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น..เข้าใจหรือไม่.."นอมิยื่นมือรับมณีนาคา..พยักหน้ารับคำ.."คะ.."สีหน้าหล่อนคลายกังวลลงไปมากกว่าเดิม..ลุงคำพยักหน้ายิ้มให้ก่อนที่จะก้าวสาวเท้ามาที่บันได...ลุงคำรีบปีนลงจากห้าง..โดยในมือแกถือมีดหมออาคม..มายืนเคียงข้างพัน..ก่อนส่งมณีนาคาสีน้ำเงินคืนแก่พันพร้อมเอ่ยขึ้น.."..เก็บไว้ครับคุณพัน..อาการเป็นอย่างไรบ้าง.."พันยื่นมือรับมณีนาคา..กล่าว.."ไม่เป็นไรมากครับ..ลุง..ไอ้สมิงสองตัวนี่มันร้ายกาจจริงๆ..ผมเกือบแย่..เรามีทางเอามันอยู่ไหมครับ.."พันกล่าวถามอย่างกังวล..ตาก็จ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยความระทึก..จนเสียงระเบิดดังกึกก้องอีกครั้ง..เมื่อเราทั้งสามกระทบกันจนเกิดแตกกระจาย..สมิงผัวเมีย..ร่างส่ายโงนเงน..ใบหน้าบิดเบี้ยว..แสยะแยกเขี้ยวคำรามลั่น..นางพรายถึงกับกระดอนถอยกรูดร่างบอบบาง..ปะทะกับก้อนหินใหญ่..เสียงดังสนั่น..แต่นางยังคงรักษาอาการเอาไว้ได้..สีหน้านางคร่ำเคร่งอย่างเห็นได้ชัด..ลุงคำมิรอช้า..ถอดประคำที่คล้องคอออก..ขึ้นมาจรดหว่างคิ้ว..บริกรรมคาถาอย่างเร็ว..ก่อนจะลดลงมาเป่าพรวด..แล้วเหวี่ยง..ประคำออกไป..ประคำที่คล้องในคอลุงคำเป็นประจำ..บัดนี้มันกลับกลายเป็นประคำขนาดมหึมา..หมุนขยายวงออกเข้ารัดสมิงผัวเมีย..จนรูดรวบเข้าหากัน..เจ้าสมิงร้ายถึงกับอ้าปากร้อง...เมื่อถูกประคำยักษ์รัดแน่นเข้าหากัน..มันทั้งสองพยายามดิ้น..เพื่อให้หลุดจากการถูกพันธะนาการ..ยิ่งดิ้นยิ่งแน่น..ลุงคำบ่นพึมพำๆ..ก่อนจะแบบมือเรียก.."โหงพราย..กลับมาลูก.."ลำแสงประหลาดสีทองพุ่งปราดมาบนฝ่ามือลุงคำ..ก่อนจะหายวับกลายเป็นตุ๊กตาไม้แกะสลัก.ลุงคำยกตุ๊กตาไม้ขึ้นมองก่อนจะกล่าว.."ขอบใจเจ้ามากโหงพราย.." ก่อนที่แกจะเก็บยัดใส่ย่าม.ส่วนเจ้าสมิงสองผัวเมีย..ต่างดิ้นรนร้องคำราม..กระเสือกกระสนที่จะดิ้นให้หลุดจากการถูกมัด..ลูกประคำประหนึ่งโซ่อย่างดี..ที่ขันแน่นจนสมิงผัวเมียหายใจไม่ออก.."อโหสิกรรมให้ข้าเถอะว่ะ..อย่ามีเวรมีกรรมแก่กันและกันเลย..เสร็จจากนี้ข้าจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้เอ็งทั้งสองให้ไปสู่ภพภูมิที่ดี.."ว่าพลางลุงคำก็ล้วงมือลงถุงย่าม..ก่อนจะกำสิ่งหนึ่งออกมา..แล้วยกขึ้นบริกรรมคาถา..เป่าพรวด..แล้วเหวี่ยงขว้างซัดออกไป..วัตถุสีขาวบริสุทธิ์..กระจายถูกตัวสมิงทั้งสอง..ก่อนมันจะกรีดร้อง..อย่างโหยหวน..แล้วร่างมันค่อยๆจางโปร่งใส..จนมองทะลุร่าง..ของมัน