ภารกิจลับทลายยานรก ต่อ ตอน1/2

ทุกคนในรถหัวเราะลั่น.."ไม่ใช่โว้ยยยยยย..."พันปฏิเสธเสียงแข็ง..กล่าวต่อ.."ใครจะเหมือนเอ็ง..พ่อรูปหล่อ..พ่อนักรัก..ไปที่ไหนมีที่นั่น.."หนุ่มเกาหัวแกร๊กๆ..กล่าว.."ไง๋..ย้อนมาเข้าผม.."พลขับหันมาถามพีนต่อ.."พี่พันมาเที่ยวหรือทำงานครับ.."พันหันมายิ้มกล่าว.."คนอย่างพี่ไม่มีเวลาเที่ยวหรอก..งานอย่างเดียว..55.."มันนึกถึงเมื่อหลายสิบปีก่อน..ที่เข้ามาทำงานทางเชียงราย..อ.เวียงแก่น อ.แม่ฟ้าหลวง.อ.เชียงของและอีกหลายๆอำเภอ..มันตื่นตาตื่นใจกับธรรมชาติ ผู้คน..ประเพณี วัฒนธรรมที่หลากหลาย..เพราะเชียงรายเป็นเมืองมหัศจรรย์..ที่รวมหลายๆชาติพันธุ์เข้าด้วยกันอย่างลงตัว..และสงบสุข..ที่พันเห็นมีอยู่มากมาย..หลากหลานกลุ่มชาติพันธุ์.โดยกลุ่มชาติพันธ์ในจังหวัดเชียงรายจะอาศัยอยู่ทั้งตามที่ราบและบนดอยสูง ซึ่งชนแต่ละกลุ่มจะมีศาสนา ประเพณี และวัฒนธรรมแตกต่างกันไปตามแต่วิถีดั้งเดิมที่บรรพบุรุษได้ปฏิบัติสืบทอดกันมาตั้งแต่โบราณกาล.. โดยประชากรในเชียงรายสามารถจำแนกออกเป็นชนชาติต่างๆคือ...
- คนเมือง เป็นกลุ่มชนที่ใหญ่ที่สุด ในอดีตถูกเรียกว่าไทยยวน ผู้ชายมีรูปร่างโปร่งบางกว่าคนไทยภาคกลางเล็กน้อย ส่วนผู้หญิงมีรูปร่าง ผิวพรรณ และหน้าตางดงาม ชาวไทยยวนมีภาษาพูดต่างไปจากไทยภาคกลางเล็กน้อยแต่อ่อนหวาน และมีตัวหนังสือเฉพาะ แต่ปัจจุบันได้หันมาใช้ภาษาไทยกลางแทน อาศัยอยู่ในบ้านเรือนยกใต้ถุนสูง หน้าจั่วมีไม้ไขว้สลักลวดลายเรียกว่า กาแล ชาวไทยยวนส่วนมากประกอบอาชีพทำการเกษตร แต่ก็มีฝีมือทางการช่างและการหัตถกรรม
- ไทยลื้อ เป็นกลุ่มชนที่มีถิ่นฐานเดิมอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำโขง และตอนกลางของแขวงไชยบุรีในลาว
- ไทยเขิน เป็นกลุ่มชนที่มีถิ่นฐานเดิมอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำขิ่น รัฐฉานของพม่า แล้วอพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่.. ไทใหญ่ เรียกตัวเองว่า ไต ส่วนคนเมืองเรียกว่า เงี้ยว และชาวพม่าเรียกว่า ฉาน เพราะมีถิ่นฐานเดิมอยู่ในรัฐฉาน ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่กว่าคนไทยภาคกลาง ผู้หญิงมีผิวคล้ำกว่าชาวพม่า มีภาษาพูดแตกต่างจากคนเมืองและคนไทยภาคกลางเล็กน้อย แต่มีภาษาเขียนของตนเอง ชาวไทยใหญ่ทำนา ทำไร่ และค้าขาย มีฝีมือทางหัตถกรรม ได้แก่ ทอผ้า เครื่องปั้นดินเผา และแกะสลัก
- อาข่า หรือ อีก้อ มีรูปร่างเล็ก แต่แข็งแรงล่ำสัน ผิวสีน้ำตาลอ่อน มีภาษาพูดคล้ายภาษามูเซอและลีซอ ไม่มีตัวอักษรใช้ ผู้หญิงนิยมไว้ผมยาวแต่รวบผมไว้ แล้วใส่หมวกทับ คอสวมเครื่องประดับใส่เสื้อผ้าสีดำ ผู้ชายโกนหัวไว้ผมเปียคล้ายชาวแมนจูในหนังจีนชาวอาข่านิยมตั้งบ้านเรือนอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 1200 ม. ขึ้นไปยังชีพด้วยการทำไร่เลื่อนลอย..ล่าสัตว์ป่าหาของป่าขาย.. นับถือผีมีเสาชิงช้าและลานสาวกอดอยู่หน้าหมู่บ้าน
- ลาหู่หรือมูเซอ มีรูปร่างสันทัด ผิวสีน้ำตาลอ่อน ชอบกินหมาก มีภาษาพูดเฉพาะแต่ไม่มีตัวอักษรใช้ปัจจุบันการใช้ภาษาเขียนจะเขียนคล้ายกับอักษรภาษาอังกฤษคล้ายๆภาษาเขียนของเวียดนามทำนองนั้นลาหู่แบ่งออกเป็นกลุ่มย่อยๆหลายกลุ่มตามลักษณะการแต่งกายของผู้หญิงจะสวยงามส่วนผู้ชายมูเซอไม่มีเครื่องแต่งกายประจำเผ่าแบบผู้หญิงชาวมูเซออาศัยบนภูเขาสูงอยู่ในบ้านยกพื้นสูงยังชีพด้วยการทำไร่เลื่อนลอย และเป็นชนเผ่าที่ชำนาญการล่าสัตว์เป็นอย่างมากเก่งการแกะรอยเดินป่า..นับถือผีและบรรพบุรุษ..เฉกเช่นกับชาวเขาเผ่าอื่นปัจจุบันหันมานับถือศาสนาคริสต์บ้าง..ในช่วงมีมิสชั่นนารีเข้ามาเผยแผ่ศาสนาแต่ประเพณีดั้งเดิมยังคงสืบทอดกันมา..
- ลีซูหรือ ลีซอ ยังชีพด้วยการปลูกพืชไร่ และชำนาญในการล่าสัตว์ แต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีสันฉูดฉาดกว่าเผ่าอื่น นับถือผีและบรรพชน ประเพณีสำคัญคือ งานฉลองปีใหม่