ภารกิจลับ ทลายยานรก 1/5

รายงานตัวที่เชียงรายจะมีคนมารับ...ที่สนามบิน...งานอะไรมันจะลับขนาดนั้น..ก่อนจะออกมา..มีให้พวกมันทั้งสามลาออกจากกองทัพและงานประจำที่ทำ...ก่อนขึ้นเครื่องบิน..ก็มีสายเข้ามานัดแนะการเดินทางเสร็จสรรพ..ไม่ว่างานนี้จะเกี่ยวข้องกับอะไร..อย่างน้อยมันคิดว่าน่าจะเป็นงานระดับชาติ..ที่มีเกียรติ..มันยังงงกับตัวเอง..ว่ามันรับงานนี้โดยไม่มีคำถาม..และข้อโต้แย้ง...ทั้งๆที่มันเกิดความสงสัย..ความสงสัยมันมีทุกๆคน...เป็นความรู้สึกของปุถุชนคนธรรมดา..พันเองก็มิแตกต่าง..มันมีความรู้สึกสงสัยแต่มันก็ไม่รู้จะสอบถามความชัดเจนจากใครเกี่ยวกับภารกิจของมันในครั้งนี้..มันคงเก็บความสงสัยเอาไว้จนมาถึงเชียงราย..รถขับเคลื่อนสี่ล้อ.ออกจากสนามบินเชียงรายที่อยู่นอกเมือง. .วิ่งตามถนนใหญ่..จนมาจอดถึงที่พักเป็นรีสอร์ทแห่งหนึ่งอยู่ในอำเภอเมือง..เป็นรีสอร์ทที่ไม่หรูหราแต่บรรยายากาศเต็มไปด้วยธรรมชาติแมกไม้...ร่มรื่น..กลิ่นดอกไม้นานาชนิดที่กำลังอแกดอกบานสะพรั้ง..ส่งกลิ่นหอมไปทั่วบริเวณ.."พวกคุณพักที่นี่ก่อนครับคืนนี้..ขาดเหลืออะไรเรียกใช้ผมได้เลยนะครับ..ผมหนานหล้า..เป็นคนเชียงใหม่..แต่มาทำงานนี่นานแล้วครับ..ส่วนลุงคำแกเป็นคนที่นี่..แกเป็นพราน.แกมีครอบครัวอยู่นี่.."ชายที่ทำหน้าที่พลขับกล่าวแนะนำตัวก่อนจะยกกระเป๋าสัมภาระของคนทั้งสามเข้าเก็บในห้อง..."อ้อ..เย็นนี้หัวหน้าฝ่ายจะมาเลี้ยงอาหารเย็น..คงทานที่นี่แหละครับ..ที่นี่อาหารอร่อย..เป็นอาหารเมือง..ตามสบายนะครับ..ผมพักอยู่กับลุงคำ..ที่ห้องด้านโน้น.."ชายหนุ่มชื่อหนานหล้า..ชี้มือไปด้านขวาห่างไม่ไกลจากนี่นัก..ทั้งสามก็พยักหน้ารับคำ..ก่อนที่จะเข้าห้อง..ทำธุระส่วนตัว..พันจัดกระเป๋าเข้าที่ก่อนเปิดเอาชุดลำรองออกมา..พร้อมเข้าห้องน้ำอาบน้ำ...มันก็อดที่จะคิดไปเรื่อยเปื่อยเกี่ยวกับงานนี้
ภายในห้องอาหาร..มีการจัดขันโตกแบบทางเหนือ..ภายในมีอาหารมากมาย..มีทั้งลู่หมูที่เครื่องปรุงมีการทอดจนกรอบส่งกลิ่นหอมฉุย..ที่ขาดไม่ได้เห็นจะเป็นมะแขว่น... หรือ พริกหอม..จัดเป็นไม้ยืนต้นที่ชาวเหนือนิยมนำผลที่เป็นพวงเมล็ดเล็กๆ โดยนำผลและเมล็ดนำมาตากแห้งแล้วใช้มาประกอบอาหาร รวมถึงใช้ทำเป็นยาสมุนไพร เนื่องจากผลแห้งมีกลิ่นหอมแรง และมีรสเผ็ดร้อน ทำให้ช่วยดับกลิ่นคาว และเพิ่มรสชาติของอาหารให้อร่อยมากขึ้น นอกจากนั้น ยังนิยมนำผลแห้งมาสกัดน้ำมันหอมระเหยสำหรับใช้ทานวด ใช้เป็นส่วนผสมเครื่องสำอางหรือใช้พ่นป้องกันยุงลายได้ด้วย..พันเคยนำมาเคี้ยวชิมเพราะอยากรู้รส..สมัยขึ้นทำงานเมืองน่าน..แถบห้วยโก๋น ภูพยัคฆ์..น้ำรี น้ำช้าง..มันซ่า...แสบลิ้น จนมันเข็ดขยาด..ไม่ลองอะไรส่งเดชอีก..น้ำพริกหนุ่มรสแซบ..แคบหมู..แกงแค..แกงโฮ๊ะ..และอีกหลายๆอย่างๆ..เช่นต้มยำปลาบึก...ที่ซดแล้วโล่งคอด้วยรสที่เปรี้ยวได้ที่..รวมถึงปลาเนื้ออ่อนราดพริก..และปลาคังทอดกระเทียมพริกไทย..พัน..ไกรและหนุ่ม..ต่างก็ซัดซะพุงกาง..โดยมีชายวัยกลางคนร่วมนั่งทานด้วย..ท่านก็กล่าวถามสารทุกข์สุกดิบ แต่ไม่ยักจะกล่าวพูดเรื่องงานที่พวกทั้งสามจะต้องปฏิบัติ.."ผมได้ยินชื่อเสียงคุณทั้งสามมานาน..ยังชื่นชมในฝีมือ..ยินดีที่ได้รู้จักและได้ร่วมงานกับพวกคุณ..."พันยิ้มกล่าวขอบคุณ..ส่วนหนุ่มไม่สนใจ..ยกหัวปลาบึกชิ้นโตดูดจุ๊บๆ..อย่างไม่สนใจใคร..จนพันต้องยื่นเท้าเขี่ยเตะใต้โต๊ะ..จนมันต้องสะดุ้งร้องออกมาเสียงดังลั้น..จนทุกคนตกอกตกใจ.."โอ๊ย.."มือขวาดึงหัวปลาออกจากปาก..ที่มอมๆ..หนวดมันเยิ้ม..จนไกรเอามือปิดปากอดขำไม่ได้.."มีอะไรครับ.คุณหนุ่ม..."ชายกลางคนกล่าวถามด้วยสีหน้าสงสัย..พันทำหน้าหมั่นไส้..โดนแค่เบาๆแต่แม่งแหกปากซะ..พันคิดในใจ..หนุ่มยิ้มผายมือกล่าว..."เปล่าครับ.คือหัวปลาติดคอ..ผมเลยกระแอมให้มันหลุด..เกือบแล้วเชียว.."มันกล่าวทำหน้าทะเล้นเช่นเคย..พันส่ายหน้า..หันไปกล่าวกับหน.ที่มาเลี้ยงอาหารค่ำ.."ขออนุญาตครับหัวหน้า.."ชายวัยกลางคนหันมายิ้มกล่าว.."มีอะไรครับคุณพัน.."พันหันมามองพรรคพวกทั้งสามก่อนหันมาทางชายกลางคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม..แล้วเอ่ยขึ้น.."เอ่อ..พวกผมอยากทราบภารกิจ.เอ่อ..."พันต้องชะงักเมื่อชายกลางคนโปกมือกล่าว.."บอกตามตรงคุณพัน..ผมก็ไม่ทราบรายละเอียด..จริงๆ..ผมมีหน้าที่แค่รับรองคุณจนถึงวันมะรืน..แล้วจะมีคนมารับคุณ..คงจะทราบรายละเอียดในวันนั้น..."แล้วก็ขอตัวกลับก่อนที่พันจะถามต่อ...
"อะไรว่ะ...มันอะไรจะลึกลับซับซ้อนซ่อนเงื่อนถึงเพียงนี้...กูคิดผิดรึคิดถูกว่ะเนี่ย.."หลังจากที่รถยนต์คันหรูวิ่งออกจากรีสอร์ทหนุ่มถึงกลับสบถคำบออกมา..เพี๊ยะ...เสียงผ่ามือหนาๆตบกะบาลหนุ่มเสียงดังถนัด...ก่อนที่มันจะหันมาโวยวาย..."เฮ้ยยย..อะไรว่ะพี่พัน..หัวคนนะ..ไม่ใช่..หัวหมา..คิดจะตบก็ตบเอาๆ..เจ็บนะเว้ย..เดี๋ยวปั๊ดสวน..."มันกล่าวพลางทำท่ากำหมัด..ก่อนที่พันขะเงื้อมือ..หนุ่มกลับกระโดดลอยตัวถอยหลัง..ก่อนกล่าว.."นะๆๆๆเอาอีกละ..เดี๋ยวปั๊ด..." "มาๆหนุ่มมึงลองสวนมา.."หนุ่มหัวเราะแฮะๆกล่าว.."แฮ่ๆ..พี่พันก็..ผมล้อเล่น..ใครเล่าจะกล้ากับพี่..ลองเป็นคนอื่นสิ
..ฮึมมมมไม่ปล่อยให้ยืนตรงนี้หรอก...แล้วพี่จะตบผมไมเนี๊ยะ.." พันถลึงตากล่าว.."ก็หมาตัวไหนว่ะ..ลากกูมาเอี่ยว...แล้วเสือกบ่น.."หนุ่มเกาหัวแกรกๆแล้วกล่าว..."ผมจะรู้ไหมว่ามันจะเกิดอะไร..แบบนี้..งานห่าอะไรว่ะ..เกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเห็น.." "เอาน่าไอ้เสือ..ไหนๆก็ไหนๆแล้ว..จะคาดคั้นอะไรกับคนพรรนั้น..มันก็ทำตามประสาโง่ของมัน..อย่าไปถือสามัน..เอ็งน่าจะชินกว่าข้านะ.."ไกรกล่าวยิ้มๆ..."เออ...รุมซ้ำเติมกันเข้าไป..นอนดีกว่า.."