ภารกิจลับทลายยานรก ตอนที่ 1 เกริ่นนำ

ภารกิจลับ ทลายยานรก.................. รถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อมุ่งหน้าจาก สนามบินนานาชาติเชียงราย..มุ่งสู่เหนือสุดแดนสยาม..ที่เรารู้จักกันในนาม สามเหลี่ยมทองคำ.ซึ่งมีชายแดนสามประเทศ..คือไทย ลาว พม่า...ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือถึงความงามทั้งธรรมชาติและวัฒนธรรมต่างๆ..รวมถึงภาพติดลบของคำว่าเป็นแหล่งผลิตยาเสพติดที่ติดอันดับโลกเมื่อในอดีต.."ขุนส่า.."ได้ชื่อว่าเป็นอดีตราชายาเสพติดโลก..ที่สหรัฐอเมริกาต้องการตัวมากที่สุด..ในขณะนั้น..เชียงราย เป็นจังหวัด ที่ตั้งของเมืองมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคก่อตั้งอาณาจักรล้านนา เช่น เมืองเงินยาง เมืองเชียงแสน เมืองเชียงราย เมืองเชียงรายเป็นพื้นที่ดั้งเดิมของชาวไทยวน ปัจจุบันจังหวัดเชียงรายแบ่งการปกครองออกเป็น 18 อำเภอ มีน้ำแม่กก น้ำแม่อิง แม่น้ำรวก และแม่น้ำโขง เป็นแม่น้ำสายสำคัญ ซึ่งอดีตเป็นแหล่งผลิตฝิ่นที่สำคัญของโลก ปัจจุบัน จังหวัดเชียงรายได้รับความสนใจในฐานะประตูสู่พม่า ลาว และจีนตอนใต้ ผ่านทางหลวงเอเชียสาย 2 และทางหลวงเอเชียสาย 3.. เมืองเชียงรายมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เป็นที่ตั้งของหิรัญนครเงินยางเชียงแสนซึ่งเป็นนครหลวงก่อนการกำเนิดอาณาจักรล้านนา มี "คำเมือง" เป็นภาษาท้องถิ่นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวทั้งด้านศิลปะประเพณีวัฒนธรรมที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ในรูปแบบล้านนา ไทใหญ่ ไทเขินและไทลื้อจากสิบสองปันนาผสมผสานกัน ทิศเหนือ ติดต่อกับเมืองสาดและจังหวัดท่าขี้เหล็กของรัฐชาน ประเทศพม่า และแขวงบ่อแก้ว ประเทศลาว ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงอุดมไซ ประเทศลาว ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอภูซาง อำเภอจุน อำเภอดอกคำใต้ อำเภอภูกามยาว อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา อำเภอเมืองปาน อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง และอำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ทิศตะวันตก ติดกับอำเภอดอยสะเก็ด อำเภอพร้าว อำเภอไชยปราการ อำเภอฝาง และอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ และเมืองสาด รัฐชาน ประเทศพม่า จังหวัดเชียงรายมีชายแดนติดกับประเทศพม่าประมาณ 130 กิโลเมตร และมีชายแดนติดต่อกับประเทศลาวประมาณ 180 กิโลเมตร.ที่ดินแดนแห่งนี้ดั่งสวรรค์บนดิน..มีกลุ่มชาติพันธุ์มากมาย.ภายในรถขับเคลื่อนสี่ล้อประกอบด้วยคนห้าคนสามคนเป็นคณะที่เดินทางมาจากกรุงเทพ...สองคนที่มารับคณะ.หนึ่งคือพลขับเป็นคนท้องถิ่น.อายุไม่น่าจะเกินยี่สิบห้าปี...ผิวขาวสวมเสื้อผ้าฝ้ายทอมือลวดลายสวยงามโดยมีพื้นดำ..ชายอีกคนอายุราวๆหกสิบกว่าๆ..ท่าทางสำรวมแต่งกายด้วยผ้าสีมอๆสวมประคำเม็ดโต..นั่งมาด้วย..ส่วนสามคนอายุไล่เลี่ยกันดูแล้วอายุราวสี่สิบเห็นจะได้.."คุณพัน..เคยมาเชียงรายไหมครับ.."เสียงพลขับกล่าวถามชายนั่งด้านหน้าเคียงข้างมัน..หลังจากมันสังเกตุชายที่นั่งบรรยาข้างมองทางไม่อย่างไม่กระพริบตา..ตลอดตั้งแต่รถเคลื่อนตัวออกจากสนามบินนานาชาติเชียงราย..ชายที่ชื่อพันผมดำแดงไว้หนวดเครารกครื้ม.ตาคมคิ้มเข้ม..จมูกโด่งเป็นสัน..สวมแว่นตาดำกลมๆมองดูท่าทางกวนบาทาอยู่ทีเดียว...สวมหมวกไหมพรมคลุมมาถึงใบหู..บนคอพันคาดด้วยผ้าขาวม้าผืนเล็กเป็นผ้าพันคอ.มัน.หันมามองพลขับแล้วยิ้ม..กล่าว.."เคยครับ..สามสี่ครั้ง..แต่นานมากแล้วล่ะ.." ชายหนุ่มผิวขาว..ยิ้มพยักหน้า..มือจับพวงมาลัย..กล่าวต่อ.."เห็นคุณพันมอง..นึกว่าไม่เคยมา.." "555..พี่พัน..แกมองนะ..มองดูเผื่อจะเจอลูกมันบ้าง..นะสิ.จริงไหมพี่ไกร..."เสียงคนนั่งเบาะหลังกล่าวแซวพร้อมหัวเราะ.แล้วหันมากล่าวกับคนนั่งข้างๆ.พันหันหลังควับขยับแว่นดำกล่าว.."ปากดี..นะมึง..ไอ้หนุ่ม..."หนุ่ม..ชายร่างสูงใหญ่บึกบึนกล้ามเป็นมัดๆสมเป็นคอมมานโดแห่งราชนาวีไทย..หน้ามันหล่อเหมือนคนโบราณ..มือตีนใหญ่สูงร้อยแปดสิบกว่าๆหัวเราะกระเซ้าพัน..รุ่นพี่ที่คบกันมานาน..