ร้อยเรื่องราว ของพัน ภูพ่าย

"อ้อครับ..ใช้เวลานานไหมครับ..แล้วผมพอที่ช่วยอะไรได้บ้างครับ..ลุง "..พันกล่าวถาม..พร้อมขยับกายอาสาจะช่วยเหลือ..ลุงคำยิ้ม..ก่อนจะกล่าว.."ในระหว่างที่ผมกระทำพิธี..แค่ช่วย..ดูแลอย่าให้อะไรมารบกวนหรือกระทบถูกตัวผมก็เป็นพอ..คืนนี้..ผมจะกระทำพิธี..และที่สำคัญไม่ว่า..เกิดอะไรขึ้นคุณและนอมิ..อย่าลงจากห้างเด็ดขาด..แค่นี้ก็เพียงพอแล้วครับ.."พันพยักหน้า พร้อมกล่าวรับรับคำ. "ครับลุง.."..อาหารค่ำวันนี้ก็แบบเดิม..ไม่แตกต่างจากเมื่อวาน..แม้จะซ้ำซากเดิมๆแต่บรรยากาศป่าทำให้พันรู้สึกอร่อยทุกมื้อ..หลังจากกินอาหารค่ำมื้อนี้เรียบร้อย..ลุงคำหันมาบอก..นอมิและพันขึ้นห้างไปก่อน.. " คุณพันครับ.คุณพานอมิขึ้นไปบนห้างก่อนเลยนะครับ..ช่วยดูรอบๆให้ผมอีกครั้ง.." กล่าวจบแกก็เดินวนรอบๆต้นมะค่าแต้..ในมือล้วงเอาสิ่งหนึ่งออกมา..กำใหญ่..ยกมาบริกรรมคาถาทำปากขมุบขมิบ..ก่อนที่จะสบัดมือหว่านโปรยวัตถุคล้ายทราย..ออกไปจนทั่วบริเวณโคนต้นเป็นรัศมีวงกลมประมาณสองเมตรกว่าๆถึงสามเมตรเห็นจะได้ ดั่งกำหนดขอบเขตยังไงยังงั้น....พร้อมจุดธูปกำใหญ่ประนมมือหลับตา..กล่าวท่องบ่นพึมพำๆ..ควันธูปม้วนตัวกระจาย...